به نام بوجود آورنده رفاقتهاودوستیها
بی تو در امتداد راهها،غرقه ی شبنم نمناکی از اشک دو چشمان شقایق هستم.
بی تو همیشه غمگین، درد آلود به سوی بستر بیماریم می شتابم، تا شاید وقتی بیاسایم ،اشکی را
که در طول روز نتوانسته ام آشکارا هدیه ات کنم، به روی گونه های غم آلود و دردمندم جاری سازم و
شب را در حسرت تو و دیدار تو سر کنم..........فدای دو چشمان همیشه اشک آلودت برم.......
نوشته شده توسط صفا
+ نوشته شده توسط احمد در پنجشنبه 21 آذر1387 و ساعت
6:40 بعد از ظهر |

